Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Po opisaniu najpopularniejszych narowów koni występujących w czasie jazdy czas na te, które dotyczą stajni. Czasami ich przyczyną jest po prostu brak ruchu albo warunki, które koniom nie odpowiadają. Niepożądane zachowania, które się powtarzają nazywane są też nałogami.

 Pierwszym z nich jest łykanie powietrza, które wydobywa się później przez przełyk z towarzyszącym mu beknięciem. Ten dźwięk to efekt, które konie chcą osiągnąć i do którego się przyzwyczajają. Aby połknięcie powietrza się udało konie najczęściej opierają się zębami szczęki górnej o jakąś rzecz. W ten sposób napinają mięśnie, które pozwalają na wciągnięcie powietrza do przełyku i żołądka. Skutkiem tego zachowania oprócz bekania jest też ścieranie się zębów oraz czasem problemy z trawieniem. Aby utrudnić łykanie usuwa się przedmioty mogące służyć zwierzęciu do podparcia albo zakłada odpowiednie opaski na szyje, blokujące wspomniane mięśnie.

Drugim nawykiem jest tkanie, czyli po prostu przestępowanie z jednej nogi na drugą. Czasami określa się go mianem choroby sierocej. Aby mu przeciwdziałać trzeba sprawić, by konie w boksie miały jakieś towarzystwo. I wcale nie muszą to być inne konie. Równie dobrze rolę tę spełnią takie zwierzęta jak baran, osioł, czy królik. Długotrwałe tkanie może doprowadzić do nadwyrężania kończyn przednich.

Każdy hodowca sprzedający konie, które wykazują jedno z wymienionych wyżej zachowań ma obowiązek poinformować każdego potencjalnego nabywcę o tej sytuacji.

Kolejnym negatywnym zachowaniem będącym zazwyczaj wynikiem znudzenia przez zbyt długie przebywanie w stajni jest heblowanie. Polega to na tym, że zwierzęta przesuwają zębami po kracie znajdującej się w boksie. Celem jest wytworzenie dźwięków. Zazwyczaj zachowanie to nie ma negatywnych skutków, oprócz oczywiście irytujących odgłosów. Może jednak doprowadzić do pojawienia się nałogu łykania. Przyczynia się też do zbędnego ścierania zębów znajdujących się z przodu.

ubezpieczenia zwierzat - oferty

Ostatnim z narowów, które opiszemy jest rozsypywanie owsa w trakcie jedzenia. Odbywa się to w sposób nerwowy a wywołuje ją sytuacja, gdy konie mają żłoby oddzielone jedynie kratą i widzą, że inne osobniki patrzą na nie w trakcie jedzenia. To je denerwuje. Dlatego też by zapobiec takim zachowaniom należy odgrodzić je skutecznie od innych zwierząt.

 Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

Narowy to niepożądane zachowania, które konie nabywają najczęściej z uwagi na nieumiejętne postępowanie z nimi przez hodowców. Zwierzęta znarowione to takie, które mimo działań człowieka zachowują się zupełnie inaczej niż ten tego oczekuje. W tym artykule zajmiemy się narowami, które pojawiają się w trakcie jazdy.

1

 Pierwszym z nich jest kręcenie się, gdy człowiek na nie wsiada. Zazwyczaj dzieje się tak wtedy, gdy zwierzęta kojarzą owo wsiadanie z jakimiś nieprzyjemnymi odczuciami czy doświadczeniami. Czasami konie czują ból kręgosłupa pod zbytnim obciążeniem, ból pyska spowodowany wędzidłem, tracą równowagę itp. Dlatego też należy starać się tym możliwym złym wrażeniom zapobiegać. Można to robić używając do wsiadania podwyższenia i starać się to robić delikatnie i płynnie.
Konie znarowione w ten sposób wymagają nieraz przytrzymania przez inną osobę, by stały nie ruszając się. Należy pamiętać o nagrodzeniu ich gdy uda się to osiągnąć. Podobnie nagroda potrzebna jest ze strony jeźdźca gdy ten wsiądzie. Wszystko po to, by przełamać negatywne skojarzenia, tymi pozytywnymi.

2

Drugim narowem jest ciągłe skręcanie w kierunku stajni. Konie zazwyczaj zwalniają tempo gdy poruszają się w kierunku przeciwnym i przyśpieszają gdy zwrócą się w stronę stajni. Czasem takim czynnikiem przyciągającym nie jest stajnia ale inne konie. Przyczyną tych zachowań może być z jednej strony instynktowna chęć powrotu do znanego miejsca albo do przebywania w stadzie. Jeśli jeździec chce zapanować nad tego typu zachowaniami, musi nauczyć się egzekwować od niego zarówno prędkość poruszania się jak i kierunek. Jeśli tego nie potrafi, konie coraz bardziej przestają go słuchać, co prowadzić może do wykształcenia lub utrwalenia tego właśnie narowu.

3

 Trzecim negatywnym zachowaniem jest ponoszenie. Może ono być niebezpieczne dla jeźdźca. Zazwyczaj narów ten zaczyna się w sposób niepozorny np. od tego, że pozwala się koniom na to by to one decydowały o kierunku i tempie jazdy. To sprawia, iż uczą się, że to one a nie człowiek są przewodnikami w zespole. Nie zawsze jest tak, iż zwierzęta ponoszą szybko i w galopie. Czasem dzieje się to przy wolnym tempie jazdy. W pewnym momencie po prostu przestają reagować na polecenia jeźdźca i udają się w wybranym przez siebie kierunku.

Zdarza się, że przyczyną ponoszenia jest płoszenie się. Jeśli zwierzęta czegoś się boją to odruchowo zaczynają uciekać. Kiedy jeździec nie jest w stanie nad tym zapanować, wówczas konie mogą zacząć zachowywać się w ten sposób, za każdym razem gdy uznają, że coś je niepokoi. Na osobniki skłonne do ponoszenia, wsiadać powinny tylko doświadczone osoby, które są w stanie przekonać konie by nie ponosiły a gdy się to jednak wydarzy, zachować się właściwie i zapanować nad nim. Zdecydowanie jednak dużo lepiej zapobiegać poniesieniu niż je później przerywać. Jeśli  jednak koń poniesie, wówczas należy przyciągać końską głowę wraz z szyją w bok aż do chwili gdy nie będzie on mógł poruszać się do przodu. Niebezpieczne jest zeskakiwanie w galopie zwierzęcia, trzeba pamiętać, że ono prędzej czy później się zatrzyma.

4

 Czwartym narowem są tak zwane baranie skoki. Konie w ten sposób usiłują pozbyć się niechcianego jeźdźca siedzącego na ich grzbiecie. Czasem to zachowanie wynika ze strachu i chęci pozbycia się ciężaru, który przeszkadzać może w ucieczce. Jeśli to działanie się uda, zwierzęta nabierają mniemania, że są silne. Jeśli zrzucenie jeźdźca uda się kilka razy, wtedy zazwyczaj osobnik będzie usiłował powtarzać to samo zachowanie. Przeciwdziałać temu może jeździec, który jest w stanie zmusić konia do tego, by ten nie mógł spuścić głowy w dół i zahamować ruchu w przód. Jeśli stara się  coś takiego zrobić, należy podnieść łeb wodzami w sposób zdecydowany a łydkami skłonić do poruszania się naprzód.

5

 Piąty narów to wspinanie się. Jest to zachowanie bardzo niebezpieczne dla siedzącego na koniu i trudno je wykorzenić. Przyczyna leży w tym, że dany koń jest płochliwy a jeździec stara się za pomocą zastosowania bólu przełamać jego strach. W takiej sytuacji zwierzęta wyrażają swój sprzeciw właśnie przez wspinanie się. Jeśli jeździec przestraszy się i przestanie cokolwiek robić byle tylko koń się uspokoił, wówczas daje mu znać, że takie zachowanie jest skuteczne. Kilkukrotne udane powtórzenie może zamienić się w nawyk.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Właściciele kotów często nie zdają sobie sprawy, iż używając wielu znanych i uznawanych przez nich za bezpieczne substancji mogą spowodować ciężką chorobę a nawet śmierć zwierzaka. Niewielu opiekunów jest świadomych, że karmienie kotów konserwami rybnymi może spowodować ich rychłą śmierć. W konserwach rybnych, a także mięsnych zawarty jest, bowiem kwas benzoesowy. Kwas ten spożyty przez zwierzęta w ilości około ośmiu dziesiątych grama jest jako tako tolerowany przez organizm, jednakże większe ilości mogą wywołać zatrucie. Objawia się to poprzez drżenie mięśni, nieskoordynowane ruchy, ślepnięcie a przy znacznych ilościach kwasu śmierć. W stu gramach konserwy znajduje się cztery dziesiąte grama kwasu benzoesowego, jeśli wiec koty spożyją kilka puszek pod rząd może się to zakończyć bardzo źle. Inną substancją uważaną przez ludzi za bezpieczną jest kwas acetylosalicylowy zwany tez aspiryną, który znajduje się w wielu lekach przeciwbólowych. Spożycie aspiryny przez człowiek jest bezpieczne jednakże koty reagują zupełnie inaczej. Zwierzęta po jej spożyciu ulegają zatruciu tak silnemu, iż może ono prowadzić do krwawienia żołądka, zaburzeń w tworzeniu ciałek krwi, uszkodzeń wątroby, szpiku kostnego, skurczów oraz wymiotów. Nawet jedna czy dwie tabletki mogą zabić koty, dlatego w żadnym wypadku nie wolno ich leczyć środkami farmakologicznymi przeznaczonymi dla ludzi. Kolejną substancją, która długo używana szkodzi ludziom, a której spożycie może być śmiertelne dla kotów jest nikotyna. Najbardziej narażone są zwierzęta młode, choć i starsze koty mogą doznać zatrucia. Właściciele kociaków nie powinni zostawiać w dostępnych dla zwierzaków miejscach papierosów, cygar, tytoniu czy niedopałków. Ponieważ jeżeli zwierzęta podczas zabawy spożyją tytoń mogą przypłacić to nawet życiem. Nikotyna, bowiem wpływa na układ oddechowy zwierzęcia, zaburza jego rytm a nawet prowadzi do bezdechu, co kończy się zazwyczaj śmiercią. Jeśli jednak kot jakimś cudem spożyje tytoń należy jak najszybciej udać się z nim do weterynarza. Wizyty i leczenie zwierzaków znacznie ułatwi zakup ubezpieczenia. Ponieważ ubezpieczenie pokryje koszty wszelkich niezbędnych wizyt ratujących zdrowie i życie pupila.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Szczepienia zarówno dla ludzi jak i dla kotów są bardzo ważnym zabiegiem profilaktycznym. To, przeciwko jakim chorobom należy zaszczepić koty zależne jest trybu życia kota oraz jego wieku.

Koty

przebywające w domu są znacznie mniej narażone na wystąpienie pewnych zagrożeń niż koty, które mogą swobodnie poruszać się po otwartej przestrzeni. Wszystkie koty powinny zostać zaszczepione przeciw panleukopenii oraz katarowi kociemu. Ponadto w razie potrzeby można koty uodpornić na wystąpienie wścieklizny, białaczki, chlamydiozy czy grzybicy. Szczepionki mogą mieć na zwierzęta działanie uboczne, dlatego jeśli nie ma konieczności przeciwko niektórym chorobom nie powinno się ich szczepić. W ustaleniu chorób, na które najbardziej narażony jest dany zwierzak pomoże lekarz weterynarii. Koty po raz pierwszy szczepione powinny być pod koniec 2 miesiąca życia. U młodszych zwierząt wciąż działają przeciwciała z mleka matki, co może przyczynić się do zmniejszenia skuteczności leku. Na szczepienie zabiera się koty zdrowe i niezestresowane, ponieważ te czynniki także obniżają skuteczność preparatu. Szczepienia przeciw katarowi kociemu i panleukopenii wykonuje się  około 8 tygodnia życia i powtarza po raz drugi 4 tygodnie później. Trzecie szczepienie przeciw wymienionym chorobom powinno nastąpić dokładnie 12 miesięcy po drugim. Po tym okresie wszystkie kolejne szczepienia mogą odbywać się regularnie, co 2 – 3 lata zależnie od stopnia narażenia zwierzęcia na ich wystąpienie. Koty żyjące w większej grupie powinny dostawać szczepionkę częściej, czyli raz na rak. Szczepienia dodatkowe przeciw wściekliźnie wykonuje się co 2 lata a przeciw białaczce w odstępie od 1 do 3 lat. Po szczepieniach nie ma zazwyczaj skutków ubocznych, choć w razie ich wystąpienia należy skontaktować się jak najszybciej z lekarzem weterynarii. Wizyty na pewno ułatwi posiadanie ubezpieczenia kosztów leczenia zwierząt. Ubezpieczenia kosztów leczenia zwierząt to polisy stworzone po to by w razie nagłej choroby lub wypadku pupilowi mogła zostać udzielona natychmiastowa pomoc. Właściciele nie zawsze mają wystarczającą ilość gotówki na podjęcie leczenia, ubezpieczenia kosztów leczenia zwierząt wyklucza ten problem. Tylko regularne szczepienia i zakup ubezpieczenia kosztów leczenia zwierząt zabezpieczą przyszłość ukochanych zwierzaków.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Niektóre osoby posiadające koty spotykają się z sytuacją, że ich pupile nagle zaczynają załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne poza kuwetą. Przyczyny takiego stanu rzeczy mogą być różne, na pewno jednak nie należy przypisywać czworonogom ludzkich cech i podejrzewać ich o złośliwość. Zwierzęta te są znane z dbałości o higienę stąd częste mycie futra, zakopywanie odchodów, niechęć do brudnej wody czy posłania. Wspomniana sytuacja najczęściej jest oznaką tego, że w życiu zwierzaka pojawił się jakiś problem. Oto najczęstsze jej przyczyny.

Być może oddawania moczu wiąże się z bólem i zwierzęta zaczynają z tą dolegliwością kojarzyć właśnie kuwetę. Warto zaobserwować jak się zachowują przy tej czynności. Jeśli głośno miauczą, wyginają grzbiet to znak, że mogą odczuwać ból. Wówczas warto skonsultować się z weterynarzem.

Trzeba też zastanowić się czy to co zwierzę robi poza kuwetą, to rzeczywiście załatwianie się, czy może czynność oznaczania terytorium. Samice bowiem przed rują w ten sposób informują potencjalnych chętnych, że są gotowe do kopulacji zaś samce mają zwyczaj zaznaczania swojego terenu. Owo znaczenie w praktyce polega na oddawaniu niewielkich ilości moczu na pionowych powierzchniach. W domu więc będą to ściany, nogi od stołów, ścianki mebli itp. W przypadku zwykłego załatwiania potrzeb fizjologicznych, koty czynią to na miękkich, poziomych powierzchniach, ilość moczu jest też dużo większa. Jeśli kocury znaczą teren to najlepszym rozwiązaniem jest ich kastracja.

Problem może tkwić też w samej kuwecie. Nie może być zbyt mała. Koty muszą mieć możliwość swobodnego obracania się w niej. Trzeba pamiętać, by w odpowiednim momencie wymienić kuwetę, którą kupiliśmy dla młodego osobnika na większą. Niektóre koty boją się kuwet zamkniętych, szczególnie jeśli są stosunkowo nieduże. Stare zwierzęta mogą mieć problem z wejściem do takiej z wysokimi ściankami. Koty będą też unikać takich, które nie będą regularnie czyszczone lub nie będą stały w zacisznych miejscach.